Poniżej prezentujemy Państwu listę najczęstszych owadów, jakie można spotkać w polskich domach. Dzięki niej identyfikacja owada będzie dla Państwa łatwiejsza, opis natomiast umożliwi zorientowanie się, czy zagrożenie ze strony insekta jest poważne.

Przy kontakcie z nami warto podać nazwę owada. Jeśli jednak insekt, którego Państwo zauważyli u siebie, nie znajduje się na poniższej liście – również prosimy o kontakt (telefoniczny lub za pośrednictwem formularza). Zwalczymy każde zagrożenie!

 

Prusak (Blattella germanica)


To zwinny i szybki insekt, którego łatwo rozpoznać po brązowym (czasem nawet rudym) zabarwieniu odwłoka oraz długich i ruchliwych czułkach. Ciało dorosłego prusaka mierzy do 16 mm. Owad ten, choć posiada widoczne skrzydła, nie potrafi latać. Znakomicie natomiast wspina się dzięki specjalnej budowie odnóży. Jest w stanie także spłaszczyć ciało i wejść w najmniejszą szczelinę.

Zagrożenie: Zagrożenie: Prusaki są pokryte mnóstwem drobnoustrojów chorobotwórczych. Zanieczyszczają jedzenie, a tym samym odpowiadają za wywoływanie zatruć pokarmowych, grypy żołądkowej, gruźlicy i wielu innych groźnych chorób. Wywołują także alergie.

Karaluch (Blatta Orientalis)


Dorosłe karaluchy (karaczany wschodnie) są ciemnobrązowe, niemal czarne i dużo większe od prusaków – mogą mierzyć nawet 30 mm długości. Posiadają długie czułki. Są nieco mniej ruchliwe od prusaków, ale wciąż dość szybkie. Znaleźć je można w ciepłych miejscach o dość wysokiej wilgotności, w piwnicach i kanałach.

Zagrożenia: Karaluchy, podobnie jak prusaki, noszą na sobie mnóstwo drobnoustrojów chorobotwórczych. Kiedy dostaną się do żywności, zanieczyszczają nimi jedzenie. To nie tylko źródło zakażeń pokarmowych, karaluchy przenoszą także dużo groźniejsze choroby (czerwonka, dur brzuszny) oraz wywołują uciążliwe alergie.

Pluskwa (Cimex lectularius)


To mały owad (ok. 5 mm) o płaskim, okrągłym ciele. Pluskwy są koloru brązowego, lecz po napiciu się krwi ich ciało pęcznieje, wydłuża się i staje bardziej czerwone. Dzięki umiejętności spłaszczenia są w stanie ukryć w najgłębszych szczelinach. Dlatego szukać ich należy przede wszystkim w zagłębieniach materaca, stelażach, pod cokołami, w szczelinach podłóg, czy ramach obrazów obok łóżka.

Zagrożenia: Pluskwy rzadko przenoszą choroby, ich ugryzienia – zwłaszcza dla osób nadwrażliwych – są jednak uciążliwe, bolesne i swędzące. Choć są charakterystyczne – układają się zazwyczaj w linię prostą – często bywają nawet przez lekarzy mylone z wysypką czy alergią.

Pchła (Siphonaptera, Aphaniptera)


To małe, ciemnobrązowe owady, których szukać należy przede wszystkim u zwierząt. Uwagę zwracają ich nieproporcjonalnie długie odnóża, spłaszczone bocznie ciało oraz ogromna ruchliwość. Pchły są świetnymi skoczkami – potrafią skakać nawet na pół metra. Dzięki temu łatwo przenoszą się na kolejne zwierzęta i zwiększają liczebność populacji.

Zagrożenia: Pchły roznoszą wiele groźnych chorób. Większość z nich dotyczy zwierząt, ale pchły mogą się przenieść też na człowieka. U zwierząt wywołują anemię, zapalenie skóry prowadzące do zakażeń ran, przenoszą tasiemca psiego, dżumę czy dur. Zapchlone zwierzę jest niespokojne i bardzo cierpi.

Mrówka faraona (Monomorium pharaonis)


Popularne zwłaszcza w blokach faraonki są mniejsze od zwyczajnych mrówek – robotnice mają ok. 2 mm długości. Są też bardziej żółte. Przyciągają je ciepłe i suche miejsca, w których znajdują dostatek pokarmu. Nawet najmniejsze okruchy są dla nich ogromnymi porcjami, dlatego trzymają się blisko kuchni. Szukać ich należy w szczelinach, pod panelami, tapetami, w szafkach.

Zagrożenia: Mrówki boleśnie kąsają, przenoszą też choroby (m.in. gruźlicę). Są dość natrętnymi owadami i w poszukiwaniu pożywienia wcisną się w każdą szczelinę. Stwarzają tym samym zagrożenie w szpitalach, gdzie doprowadzają do szerzenia zakażeń. Mrówki mogą też wygryzać dziury w ubraniach.

Rybik (Lepisma saccharina)


Rybiki to charakterystyczne i często spotykane insekty. Zwracają uwagę srebrzystym kolorem odwłoka oraz długimi czułkami. Są bardzo ruchliwe. Najczęściej można je zastać w łazience w nocy – prowadzą nocny tryb życia. Dlatego nocna wizyta w WC może zaowocować odkryciem małych robaków, które po zapaleniu światła błyskawicznie umykają przed nami.

Zagrożenia: Choć nie stanowią dla zdrowia człowieka żadnego zagrożenia, nie mają litości dla przedmiotów ze skóry czy wełny. Mają zdolność trawienia celulozy, przez co mogą jeść papier. To spore zagrożenie dla książek zgromadzonych w biblioteczce. Rybiki lubią także kleje organiczne.

Mucha domowa (Musca domestica)


Jeden z najbardziej pospolitych i najlepiej znanych owadów. Jej tułów jest ciemny, dostrzec można na nim podłużne paski. Charakterystyczne są ogromne, czerwonobrązowe oczy. Mucha domowa posiada przeźroczyste skrzydła i owłosione odnóża z haczykami, szybko fruwa i chodzi po powierzchniach. To natrętny owad, którego do mieszkań wabi zapach jedzenia

Zagrożenia: Mucha szuka miejsc, w których może złożyć jaja. Kał, gnijące mięso, rozkładające się śmieci – to miejsca, w których znajdzie ku temu warunki. Zbiera przy tym mnóstwo bakterii i przenosi choroby: zakażenia pasożytnicze i grzybicze, zatrucia pokarmowe, a nawet gruźlica, tyfus, dur brzuszny.

Osa (Vespula)


Owad często mylony z pszczołami. Ma od nich jednak bardziej jaskrawe, żółto-czarne zabarwienie, jest też nieco bardziej smukły. Ich tułów posiada duże przewężenie, odwłok zaś jest zakończony żądłem. Osa w przeciwieństwie do pszczoły może żądlić ofiarę wielokrotnie. Osy przyciąga zapach posiłków, potu, kolorowe ubrania oraz gwałtowne ruchy.

Zagrożenia: Choć osy zazwyczaj nie przenoszą chorób, ich użądlenia są bolesne i nieprzyjemne. Szczególnie niebezpieczne są użądlenia w pobliżu górnych dróg oddechowych – obrzęk może doprowadzić do uduszenia. W przypadku osób uczulonych na jad użądlenie stanowi zagrożenie życia.

Szerszeń europejski (Vespa Cabro)


Szerszenie budzą powszechny lęk, ponieważ to duże (nawet do 25 mm) i głośne owady. Ich tułów jest czarny, dostrzec na nim można brunatne plamki. Charakterystyczny jest odwłok – żółty, pokryty czarnymi paskami. Posiada parę ruchliwych, niewielkich czułek oraz przeźroczyste skrzydła. Ma żądło większe niż osa czy pszczoła.

Zagrożenia: Szerszenie nie roznoszą chorób, lęk natomiast wzbudza ich użądlenie. U zdrowych osób kończy się na czerwonym i dość bolesnym bąblu. Gorzej, jeśli u użądlonej osoby wystąpiła reakcja alergiczna. Jest to stan zagrażający życiu, dlatego z szerszeniami trzeba bardzo uważać.